Naslag
Suriname is met ongeveer 634.000 inwoners op 163.820 vierkante kilometer het dunstbevolkte land van Zuid-Amerika, en met ruim 90 procent bos het meest beboste land ter wereld. Hieronder 36 feiten, elk met de bron erbij en de datum waarop wij het hebben gecontroleerd.
163.820 km², iets groter dan Engeland
Daarvan is 156.000 km² land en 7.820 km² water. Suriname is het kleinste soevereine land van Zuid-Amerika en tegelijk bijna vier keer zo groot als Nederland. Dat verschil in schaal is het eerste wat reizigers verkeerd inschatten: de bewoonde kuststrook is smal, en alles ten zuiden daarvan bereik je met een boot of een klein vliegtuig, niet met een huurauto.
Bron: CIA World Factbook. Gecontroleerd 2026-08-23.
Guyana, Frans-Guyana en Brazilië, plus 386 km Atlantische kust
De landgrenzen tellen samen 1.703 km: 600 km met Guyana in het westen, 510 km met Frans-Guyana in het oosten en 593 km met Brazilië in het zuiden. Twee van die grenzen zijn rivieren, de Corantijn en de Marowijne, en over beide loopt een onopgelost grensgeschil. De grens met Frans-Guyana betekent ook dat Suriname aan de Europese Unie grenst: Frans-Guyana is een Frans departement en gebruikt de euro.
Bron: CIA World Factbook. Gecontroleerd 2026-08-23.
Tien
Brokopondo, Commewijne, Coronie, Marowijne, Nickerie, Para, Paramaribo, Saramacca, Sipaliwini en Wanica. De verhoudingen zijn extreem scheef: Paramaribo is met afstand het kleinste district in oppervlakte en het grootste in inwonertal, terwijl Sipaliwini bijna het hele binnenland beslaat en nauwelijks bewoond is. Districten zijn verder onderverdeeld in ressorten.
Bron: CIA World Factbook. Gecontroleerd 2026-08-23.
Paramaribo, met Wanica erbij ongeveer twee derde van alle Surinamers beweegt
Het district Paramaribo telde bij de volkstelling van 2012 ruim 240.000 inwoners, het aangrenzende district Wanica ruim 118.000. Samen is dat Groot-Paramaribo, en daar woont ongeveer twee op de drie Surinamers op minder dan één procent van het grondgebied. Voor een bezoeker heeft dat een praktisch gevolg: bijna alles wat het land aan restaurants, markten, musea en winkels heeft staat binnen een straal van tien kilometer.
Bron: Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), volkstelling 2012. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer 3,9 inwoners per km², een van de laagste ter wereld beweegt
Ter vergelijking: Nederland zit rond de 520 per km², ruim honderddertig keer zo dicht. Het cijfer is bovendien misleidend gemiddeld, want de bevolking zit vrijwel volledig op de noordelijke kuststrook. Het binnenland, zo groot als een flink Europees land, telt slechts enkele tienduizenden inwoners, verdeeld over dorpen langs de rivieren.
Bron: Wereldbank (World Bank Open Data), cijfer over 2023. Gecontroleerd 2026-08-23.
De Juliana Top, ongeveer 1.230 tot 1.280 meter
De bronnen zijn het niet eens over de exacte hoogte. Het CIA World Factbook houdt 1.230 meter aan, andere naslagwerken 1.280 meter, en wij printen het verschil liever dan één cijfer te kiezen dat we niet kunnen hardmaken. De top ligt in het Wilhelminagebergte in district Sipaliwini, diep in het binnenland zonder weg ernaartoe. Voor reizigers is de Brownsberg (ongeveer 500 meter, op ruim twee uur rijden van Paramaribo) het hoogtepunt dat wel bereikbaar is.
Bron: CIA World Factbook (1.230 m) tegenover andere naslagwerken (1.280 m). Gecontroleerd 2026-08-23.
25 november 1975
Johan Ferrier werd de eerste president, Henck Arron de eerste minister-president. De datum heet Srefidensi, van het Sranantongo voor "eigen onafhankelijkheid", en is de belangrijkste nationale feestdag van het jaar. In de aanloop naar en de jaren na 1975 vertrok een groot deel van de bevolking naar Nederland, wat de reden is dat de Surinaamse gemeenschap daar vandaag ongeveer even groot is als de halve bevolking van Suriname zelf.
Bron: Nationaal Archief Nederland en Canon van Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ja, de historische binnenstad sinds 2002
UNESCO plaatste de historische binnenstad in 2002 op de lijst, op criteria (ii) en (iv). De waarde zit niet in één gebouw maar in het geheel: een intact zeventiende- en achttiende-eeuws stratenplan met houten panden waarin Nederlandse bouwkunde is samengegaan met lokale materialen en technieken. Loop de Waterkant en de Gravenstraat af en je ziet in een paar honderd meter waarom: dezelfde symmetrie als een Amsterdamse gracht, uitgevoerd in wit geschilderd hout tegen de tropen in.
Bron: UNESCO World Heritage Centre. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer 634.000 beweegt
De Wereldbank schat de bevolking op 634.431 halverwege 2024, een lichte stijging ten opzichte van 628.886 in 2023. Het meest recente harde cijfer blijft de volkstelling van 2012, die op 541.638 uitkwam; de negende volkstelling is inmiddels bij wet geregeld maar de definitieve uitkomsten daarvan zijn nog niet gepubliceerd. Tot die tijd is elk getal boven de 600.000 een schatting, geen telling, en zo hoort het ook geciteerd te worden.
Bron: Wereldbank (World Bank Open Data), schatting medio 2024. Gecontroleerd 2026-08-23.
Geen enkele groep heeft een meerderheid: de grootste is 27,4%
Bij de volkstelling van 2012 gaf 27,4% Hindostaans op, 21,7% Marron, 15,7% Creools, 13,7% Javaans, 13,4% gemengd, 3,8% Inheems en 1,5% Chinees. Dat is het cijfer achter de uitdrukking dat Suriname het meest diverse land van Zuid-Amerika is, en het is geen slogan: het betekent dat geen enkele groep de cultuur, de keuken of de politiek eenzijdig kan bepalen. Het merkbaarste gevolg voor een bezoeker staat op straat, waar een moskee en een synagoge naast elkaar aan de Keizerstraat staan en een winkelstraat in één blok roti, bami en pom verkoopt.
Bron: Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), volkstelling 2012. Gecontroleerd 2026-08-23.
Op 1 juli 1863, maar echte vrijheid kwam pas in 1873
Op 1 juli 1863 werden in Suriname ongeveer 45.000 tot slaaf gemaakte mensen vrij verklaard. Daar zat een clausule onder: het Staatstoezicht verplichtte iedereen tussen de 15 en 60 jaar om nog tien jaar een arbeidscontract op een plantage aan te gaan, zodat de plantages niet zouden leeglopen. Pas op 1 juli 1873 verviel die verplichting. Nederland schafte de slavernij daarmee bijna dertig jaar later af dan Groot-Brittannië en Frankrijk. De datum wordt in Suriname en in Nederland herdacht en gevierd als Keti Koti, "verbroken ketenen".
Bron: Nationaal Archief Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
Vanaf 5 juni 1873, in totaal ruim 34.000 mensen
Het schip Lalla Rookh meerde op 5 juni 1873 aan met 279 mannen, 70 vrouwen, 32 jongens en 18 meisjes uit Brits-Indië. Tussen 1873 en 1916 volgden er ruim 34.000; ongeveer een derde keerde na afloop van het contract terug. Zij kwamen precies op het moment dat het Staatstoezicht afliep en de plantages arbeidskrachten misten, en de contracten waren hard: vaste jaren, boetes, beperkte bewegingsvrijheid. 5 juni heet nu Prawas Din of Hindostaanse Immigratiedag en is een nationale feestdag.
Bron: Nationaal Archief Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
Vanaf 9 augustus 1890, in totaal 32.965 mensen
De eerste groep telde 94 mensen, grotendeels uit Soerakarta, en kwam aan met de Prins Willem II na een reis van zeventig dagen vanaf Java. Tussen 1890 en de laatste transporten in 1939 kwamen er 32.965; ruim 8.600 van hen keerden voor 1954 terug naar Indonesië, de overgrote meerderheid bleef. Zij brachten de keuken mee die vandaag de warungs van Blauwgrond vult, en de taal die naast het Sranantongo en het Sarnami nog steeds thuis gesproken wordt.
Bron: Nationaal Archief Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
In 1853, tien jaar vóór de afschaffing van de slavernij
Op 2 juli 1853 vertrok het transportschip Merwede uit Batavia met achttien Chinese contractarbeiders. Vier stierven onderweg, een vijfde kort na aankomst; de overgebleven dertien gingen aan het werk op de gouvernementssuikerplantage Catharina Sophia in Saramacca. Tussen 1853 en 1874 kwamen er in totaal 2.630, veel minder dan de latere Hindostaanse en Javaanse groepen. Dat de planters hen al in 1853 lieten komen zegt precies wat het lijkt te zeggen: de afschaffing kwam eraan en de vervanging van de arbeid werd tien jaar vooruit geregeld.
Bron: Nationaal Archief Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
Zes volken, samen 21,7% van de bevolking
Marrons zijn de nakomelingen van tot slaaf gemaakte mensen die de plantages ontvluchtten en in het binnenland eigen samenlevingen opbouwden, met eigen talen, rechtssystemen en gezagsdragers. Er zijn zes volken: Ndyuka (Aukaners), Saamaka (Saramaccaners), Matawai, Paamaka, Aluku (Boni) en Kwinti, de laatste met minder dan vijfhonderd mensen. Verschillende van deze volken sloten in de achttiende eeuw vredesverdragen met het koloniale bestuur waarin hun vrijheid en grondgebied werden erkend, generaties vóór de afschaffing van de slavernij. Dat is de kern van het verhaal: dit is geen nazaatschap van vrijlating maar van zelfbevrijding.
Bron: Minority Rights Group en Algemeen Bureau voor de Statistiek (volkstelling 2012). Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer 20.300 mensen, 3,8% van de bevolking
De vier grootste volken zijn de Kaliña (Karaïben) en Lokono (Arowakken) in het noorden, en de Trio en Wayana in het zuiden. Daarnaast wonen er kleinere Amazone-volken in het diepe binnenland, waaronder Akoerio, Warao en Wai-Wai. Zij zijn de oorspronkelijke bewoners van dit gebied, duizenden jaren vóór de Europese kolonisatie. Suriname is een van de weinige landen in de regio waar inheemse grondenrechten nog altijd niet wettelijk erkend zijn, een kwestie die tot bij het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens is gevoerd.
Bron: IWGIA (International Work Group for Indigenous Affairs), op basis van de volkstelling 2012. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer 370.000 met een Surinaamse achtergrond beweegt
Het CBS telt 181.000 mensen in Nederland die in Suriname geboren zijn en 189.000 die in Nederland geboren zijn met één of twee in Suriname geboren ouders, samen ongeveer 370.000. Tussen 1975 en eind 2024 emigreerden 256.000 mensen vanuit Suriname naar Nederland. Zet dat naast de ongeveer 634.000 inwoners van Suriname zelf en het beeld is duidelijk: meer dan de helft van dat aantal woont aan de andere kant van de oceaan. Dat is de reden dat Nederlands hier de eerste taal van de site is en niet Engels.
Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) Nederland. Gecontroleerd 2026-08-23.
Nederlands, als enige
Nederlands is de taal van het onderwijs, de wet, de overheid, de kranten en het nieuws. Suriname is daarmee het enige land in Zuid-Amerika waar Nederlands de officiële taal is, en het is sinds 2004 lid van de Nederlandse Taalunie. Het Surinaams-Nederlands is wel een eigen variant met eigen woorden en een eigen ritme: een fototoestel heet een kiektoestel, "zwamp" is gewoon Nederlands hier, en de zinsbouw leunt hoorbaar op het Sranantongo.
Bron: Nederlandse Taalunie en Dialectloket (Universiteit Gent). Gecontroleerd 2026-08-23.
Minstens twintig
Nederlands is de officiële taal, maar het is voor een groot deel van de bevolking niet de taal waarin thuis wordt gepraat. Naast het Sranantongo zijn dat onder meer Sarnami, Surinaams-Javaans, Hakka en Kantonees, de Marrontalen Ndyuka en Saamaka, en de inheemse talen Kaliña, Lokono, Trio en Wayana. Een gemiddelde Surinamer schakelt op één dag moeiteloos tussen drie ervan. Als bezoeker kom je met Nederlands overal, en met vier woorden Sranantongo kom je verder dan met veertig woorden Nederlands.
Bron: Taalunie en overzichtsliteratuur over de talen van Suriname. Gecontroleerd 2026-08-23.
De lingua franca van Suriname, verstaan door vrijwel iedereen
Sranantongo betekent letterlijk "Surinaamse taal". Het is een creooltaal die op de plantages ontstond, met een woordenschat die grotendeels uit het Engels komt en daarnaast uit het Nederlands, Portugees en West-Afrikaanse talen. Het is de taal van de straat, de markt, de muziek en de humor: op de Centrale Markt hoor je het vaker dan Nederlands. Een paar woorden die direct werken: fa waka (hoe gaat het), switi (lekker of zoet, waar deze onderneming naar heet), tangi (dank je) en no span (geen stress).
Bron: Taalunie en overzichtsliteratuur over de talen van Suriname. Gecontroleerd 2026-08-23.
De thuistalen van de contractarbeidersgemeenschappen
Sarnami is de taal van de Hindostaanse gemeenschap, ontstaan uit Bhojpuri en Awadhi die de contractarbeiders vanaf 1873 uit Noord-India meebrachten, en het is na Nederlands en Sranantongo de derde taal van het land. Surinaams-Javaans komt uit het Javaans van de immigranten vanaf 1890 en heeft zich hier los van Indonesië doorontwikkeld. De Chinese gemeenschap sprak van oudsher Hakka; nieuwere migratie uit China bracht daar Mandarijn bij. Alle drie zijn levende taal en geen erfgoedcuriositeit: je hoort ze op de markt, in de warung en in de radio-uitzendingen.
Bron: Taalunie en overzichtsliteratuur over de talen van Suriname. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ndyuka en Saamaka bij de Marrons, Kaliña, Lokono, Trio en Wayana bij de inheemse volken
Ndyuka wordt gesproken door de Ndyuka, Aluku en Paamaka; Saamaka door de Saamaka en Matawai. Het zijn zelfstandige creooltalen, niet een dialect van het Sranantongo, en het Saamaka draagt een opvallend groot aandeel Portugese woorden mee uit de tijd dat veel plantagehouders Portugees-Joods waren. De inheemse talen staan er kwetsbaarder voor: Kaliña en Lokono staan bij UNESCO als bedreigd, terwijl Trio en Wayana in de zuidelijke dorpen nog dagelijks doorgegeven worden. Wie het binnenland bezoekt, bezoekt taalgebieden, geen decor.
Bron: Minority Rights Group en UNESCO Atlas of the World’s Languages in Danger. Gecontroleerd 2026-08-23.
De Surinaamse dollar (SRD), sinds 1 januari 2004
De SRD verving op 1 januari 2004 de Surinaamse gulden, waarbij duizend gulden één dollar werd: drie nullen eraf en een nieuwe naam. Verwar de SRD niet met de Amerikaanse dollar, die hier ook veel circuleert en waarin veel toeristenprijzen genoteerd staan. In de praktijk zul je als bezoeker met drie valuta te maken krijgen: SRD voor markten, taxi’s en eetkraampjes, en euro’s of Amerikaanse dollars voor hotels en tours.
Bron: Centrale Bank van Suriname (CBvS). Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer SRD 43 per euro en SRD 38 per Amerikaanse dollar beweegt
De Centrale Bank van Suriname publiceerde over juli 2026 een gewogen gemiddelde van SRD 42,81 aankoop en 43,22 verkoop voor de euro, en SRD 37,61 aankoop en 37,83 verkoop voor de Amerikaanse dollar. Dit cijfer beweegt en is hier het meest bederfelijke getal op de hele pagina: controleer het bij de CBvS of bij een cambio vóór je wisselt. Cambio’s in Paramaribo geven doorgaans een betere koers dan de bank en veel betere dan de luchthaven, en ze willen schone, ongevouwen biljetten van 50 en 100.
Bron: Centrale Bank van Suriname (CBvS), gemiddelde maandkoersen juli 2026. Gecontroleerd 2026-08-23.
UTC-3, het hele jaar door, zonder zomertijd
Suriname verzet de klok niet. De tijdzone heet America/Paramaribo en staat vast op UTC-3, wat betekent dat een afspraak in Paramaribo elk seizoen op hetzelfde moment valt. Suriname liep tot 1984 op UTC-3:30, een half uur uit de pas met de buren, en stapte toen over op een heel uur.
Bron: IANA Time Zone Database, via timeanddate.com. Gecontroleerd 2026-08-23.
Vier uur in de Nederlandse winter, vijf uur in de Nederlandse zomer
Nederland loopt voor op Suriname. Van eind oktober tot eind maart is dat vier uur, in de Nederlandse zomertijd vijf. Het verschil verandert twee keer per jaar zonder dat Suriname iets doet: alleen Nederland verzet de klok. Praktisch gevolg voor familiegesprekken: 20:00 uur in Paramaribo is midden in de nacht in Nederland, en 09:00 uur in Nederland is bij zonsopgang hier.
Bron: IANA Time Zone Database, via timeanddate.com. Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer negen bestemmingen, met Amsterdam als enige in Europa beweegt
Vanaf Johan Adolf Pengel (PBM) vliegen zeven maatschappijen naar zo’n negen luchthavens, waaronder Amsterdam, Georgetown, Panama-Stad, Curaçao, Aruba, Belém en Port of Spain. Amsterdam is de enige Europese bestemming en de drukste route. Dat verklaart de bezoekersstroom beter dan welk marketingverhaal ook: er is geen directe verbinding met het Verenigd Koninkrijk, Canada of enig ander Europees land, dus reizigers van daar moeten omvliegen via Amsterdam, Miami of Panama.
Bron: FlightConnections, routeoverzicht Paramaribo (PBM). Gecontroleerd 2026-08-23.
Ongeveer 9 uur en 15 minuten, over 7.520 km beweegt
KLM en Surinam Airways vliegen de route non-stop, samen ongeveer acht vluchten per week. Reken op de heenreis met vier of vijf uur tijdverschil tegen je in, en op een aankomst op Zanderij, 45 kilometer ten zuiden van Paramaribo: die transfer duurt nog eens drie kwartier tot een uur en is de laatste etappe waar reizigers geen rekening mee houden.
Bron: FlightConnections en luchthavengegevens Johan Adolf Pengel. Gecontroleerd 2026-08-23.
261.543 niet-ingezeten aankomsten in 2024 beweegt
Dit is het meest actuele officiele cijfer en het komt van het ABS, dat de tellingen van het Korps Militaire Politie publiceert. Van alle 337.373 aankomsten in 2024 waren er 261.543 niet-ingezetenen; de rest zijn terugkerende inwoners van Suriname. Let op wat dit getal wel en niet is: het telt iedereen die binnenkomt en hier niet woont, dus ook diaspora op familiebezoek, zakenreizigers en dagjesmensen van over de grens met Guyana en Frans-Guyana. Een zuiver toeristencijfer is het niet, en dat kan het ABS sinds 2017 ook niet meer maken.
Bron: Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), Verkeers- en Vervoersstatistieken 2021-2024, tabellen 1.03a en 1.14. Gecontroleerd 2026-08-23.
Nederland: 117.537 aankomsten in 2024 beweegt
In 2024 kwamen er 117.537 mensen met de Nederlandse nationaliteit aan, tegen 36.189 Guyanezen en 30.873 Fransen (waaronder de buren uit Frans-Guyana). Nederland is daarmee ruim drie keer zo groot als de eerstvolgende buitenlandse nationaliteit. Let op de noemer, want die wordt vaak door elkaar gehaald: het is ongeveer 45 procent van de 261.543 niet-ingezeten aankomsten, of ongeveer 35 procent van alle 337.373 aankomsten inclusief terugkerende inwoners. De verklaring zit in de lucht: Amsterdam is de enige stad in Europa met een directe verbinding naar Paramaribo, goed voor ongeveer de helft van alle internationale stoelen.
Bron: Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), Verkeers- en Vervoersstatistieken 2021-2024, tabellen 1.03a en 1.14. Gecontroleerd 2026-08-23.
279.000 in 2017, het laatste internationaal vergelijkbare cijfer beweegt
De reeks van de Wereldbank loopt tot 2017 en stopt daar: voor 2018 en later is er geen vergelijkbaar cijfer gepubliceerd. De trend tot dat jaar was gestaag opwaarts, van 206.000 in 2010 naar 279.000 in 2017. Wie een recenter getal ziet circuleren, ziet meestal passagiersaantallen op de luchthaven, en dat is iets anders: daar zitten diaspora-familiebezoek, zakenreizen en grensverkeer bij in. Suriname heeft dus geen betrouwbaar recent toeristencijfer. Wel is er een recenter bezoekerscijfer van het ABS: 261.543 niet-ingezeten aankomsten in 2024.
Bron: Wereldbank (World Bank Open Data), internationale toeristische aankomsten. Gecontroleerd 2026-08-23.
93 tot 94 procent, het hoogste percentage ter wereld
De twee cijfers die je tegenkomt meten iets net anders. Suriname zelf en de FAO hanteren 93 procent, gemeten tegen de totale oppervlakte; de Wereldbank komt uit op 94,4 procent (cijfer 2023) omdat die tegen de landoppervlakte meet en het water dus weglaat. Beide kloppen, en beide maken Suriname het meest beboste land ter wereld. Wat het betekent is groter dan een percentage: het land is netto koolstofnegatief, ontbossing blijft historisch onder de 0,1 procent per jaar, en voor een reiziger is het de reden dat een uur vliegen vanaf Paramaribo je boven onafgebroken groen brengt zonder één weg of dorp in zicht.
Bron: FAO Global Forest Resources Assessment en Wereldbank (World Bank Open Data). Gecontroleerd 2026-08-23.
1,6 miljoen hectare, oftewel 16.000 km²
Dat is ongeveer tien procent van het hele land in één aaneengesloten reservaat, en het staat sinds 2 december 2000 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het beschermt ongerept tropisch regenwoud van de bovenlopen van de Coppename tot in het Wilhelminagebergte, met vrijwel geen menselijke bewoning. Het bekendste bereikbare deel is de Voltzberg en de granieten koepel van de Raleighvallen; verder komen betekent een boot, een charter en meerdere dagen.
Bron: UNESCO World Heritage Centre. Gecontroleerd 2026-08-23.
Vier: twee regentijden en twee droge tijden
De kleine regentijd loopt van begin december tot eind januari, de kleine droge tijd van begin februari tot eind april, de grote regentijd van eind april tot half augustus en de grote droge tijd van half augustus tot begin december. De grenzen zijn onscherp en verschuiven per jaar, dus behandel ze als richtlijn en niet als rooster. Belangrijker voor een reiziger: regen betekent hier meestal een korte, zware bui aan het eind van de middag, niet een grijze dag. Je plant eromheen, je annuleert er niet voor.
Bron: Klimaatinfo en Surinaamse meteorologische seizoensindeling. Gecontroleerd 2026-08-23.
Overdag 28-33 °C het hele jaar, met 100-300 mm regen per maand
De temperatuur schommelt nauwelijks over het jaar: januari en februari zijn met 28-29 °C overdag de koelste maanden, september en oktober de heetste, met uitschieters richting 35 °C. In de droge maanden valt gemiddeld 100 tot 150 mm per maand, in de regenseizoenen ongeveer het dubbele, tot zo’n 300 mm per maand in Paramaribo. De luchtvochtigheid, niet het kwik, is wat je merkt: 30 °C hier voelt zwaarder dan 30 °C in Zuid-Europa, en dat is de reden dat tours hier vroeg beginnen.
Bron: Klimaatinfo, klimaatgegevens Paramaribo. Gecontroleerd 2026-08-23.
Zeven hoofdrivieren, met de Corantijn als langste
De zeven zijn de Corantijn, Marowijne, Suriname, Coppename, Saramacca, Nickerie en Commewijne. Over de lengte van de Corantijn verschillen de bronnen: ongeveer 724 km als je de Boven-Corantijn (de Nieuwe Rivier) meerekent, ongeveer 440 km als je dat niet doet. De Marowijne meet rond de 610 km en vormt de oostgrens met Frans-Guyana, de Corantijn de westgrens met Guyana. Rivieren zijn hier geen landschapselement maar infrastructuur: in het binnenland is de korjaal de weg, en de Surinamerivier draagt het Brokopondostuwmeer dat het land van stroom voorziet.
Bron: Geografische naslagwerken; bronnen verschillen over de lengte van de Corantijn. Gecontroleerd 2026-08-23.
De volledige tabel zoals het ABS die publiceert, overgenomen uit de Verkeers- en Vervoersstatistieken 2021-2024. Twee valkuilen: "Frans-Guyana" als nationaliteit is maar 13, omdat inwoners van Frans-Guyana de Franse nationaliteit hebben en dus onder Frankrijk vallen. En "Suriname" bestaat vooral uit terugkerende inwoners, dus dat is geen herkomstmarkt.
| Nationaliteit | Aankomsten 2024 | Aandeel |
|---|---|---|
| Nederland | 117.537 | 34.8% |
| Suriname (grotendeels terugkerende inwoners) | 72.582 | 21.5% |
| Guyana | 36.189 | 10.7% |
| Frankrijk (incl. Frans-Guyana) | 30.873 | 9.2% |
| Overig Caraibisch gebied | 18.069 | 5.4% |
| Brazilie | 11.810 | 3.5% |
| China | 11.426 | 3.4% |
| Verenigde Staten | 9.118 | 2.7% |
| Overig Azie | 3.761 | 1.1% |
| Trinidad | 3.551 | 1.1% |
| India | 3.139 | 0.9% |
| Overig Noord- en Midden-Amerika | 3.101 | 0.9% |
| Overig Europa | 2.863 | 0.8% |
| Belgie | 1.888 | 0.6% |
| Canada | 1.554 | 0.5% |
| Venezuela | 1.427 | 0.4% |
| Colombia | 1.425 | 0.4% |
| Haiti | 1.256 | 0.4% |
| Overig Zuid-Amerika | 1.237 | 0.4% |
| Engeland | 1.149 | 0.3% |
| Afrika | 1.043 | 0.3% |
| Duitsland | 1.024 | 0.3% |
| Indonesie | 908 | 0.3% |
| Oceanie | 298 | 0.1% |
| Japan | 116 | 0.0% |
| Frans-Guyana (nationaliteit) | 13 | 0.0% |
| Onbekend | 16 | 0.0% |
| Totaal | 337.373 | 100% |
Bron: Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), Verkeers- en Vervoersstatistieken 2021-2024, tabel 1.14, cijfers van het Korps Militaire Politie. Gecontroleerd 2026-08-23.
Wat 90 procent bos of zes keukens in een paar straten betekent, merk je pas ter plekke. Daar zijn onze dagtours voor.